Monumenta 2012 Parijs, met Daniel Buren

Het is al ongeveer een maand geleden dat ik de tentoonstelling van Daniel Buren bezocht in Parijs, en ik plan al een heel tijd er een kort blogbericht over te schrijven, maar het duurde dus even voor ik tijd vond. De tentoonstelling opende op 10 mei, en we bezochten het op zaterdag 12 mei. De tentoonstelling loopt nog tot en met 21 juni aanstaande. Het tarief voor een volwassene is 5 euro indien je alleen deze tentoonstelling bezoekt. Ondanks het feit dat we de tentoonstelling op zaterdag bezochten, viel de drukte mee; het was dan ook nog voormiddag, ongeveer 11 uur. Ik denk dat het zowiezo beter is je bezoek in de voormiddag te plannen. Le nef ( hoofdbeuk) van het Grand Palais waar Monumenta zoals ieder jaburenar plaatsvindt is een heel grote plek en kan veel bezoekers aan, maar teveel moeten drummen is niet aangenaam. Vorig jaar was de installatie van Anish Kapoor een geweldig succes en dus was onze verwachting dat het moeilijk zo zijn voor Buren om even impressionant te zijn met zijn werk in situ dit jaar. Aanvankelijk leek dat ook bewaarheid te worden, maar Buren’ s werk laat zich wat moeilijker ontdekken, maar blijkt dan toch veel boeiender dat het op het eerst zicht laat vermoeden.

Het werk bestaat uit grote doorzichtige plastiek cirkels die op een hoogte van ongeveer 3 meter boven de grond zijn geplaatst en van verschillende diameter zijn. Je kan aan de koffieshop dat deel uitmaakt van de opstelling een drankje nuttigen . (je kan er ook een ontbijtkoek of een kleine snack krijgen). Je zit dan onder de kleurrijke cirkels in primaire kleuren die je in een kleurrijk licht doen baden.  Vanop de trappen kan je het werk ook van bovenaf bewonderen.

Als je er enigszins controle over hebt: bezoek de tentoonstelling als de zon schijnt!!! Her verschil met of zonder zonneschijn is enorm. We bezochten het werk op een deels bewolkte dag en zagen zo het verschil tussen met en zonder zonlicht en het werk is zoveel mooier en opwekkender met zonlicht. Met de zon vormen de cirkels nogmaals gekleurde cirkels op de grond en loop je dus over een kleurrijk schilderij. Het werk wordt zo meerlagig. De cirkels boven je, de cirkels onder je voeten en de cirkels die je vanop de trap van bovenaf kan bekijken. Als je onder de cirkels loopt zie je boven en door de cirkels ook nog eens het prachtige glazen dak van het Grand Palais, dat deels ook met blauwe plastic stroken is afgedekt en zo een vierde dimensie aan het werk toevoegen. Door het zonlicht onstaan er schaduwen in de cirkels op de grond die je door de eigen positie kan beïnvloeden. Het werk nodigt ook om foto’s te trekken dus vergeet zeker je camera niet.

Door er rustig door te lopen ontdek je traag maar zeker alle aspecten van het werk en ook je eigen positie binnen het werk raak je stilaan geboeid door de meerlagigheid van het werk. Zeker nog gaan bezoeken als je de volgende weken in Parijs bent!!

buren 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s